Işık Olmasa Ne Olurdu? (Ve Bunu Düşünürken Neden Biraz Geriliyorum?)
Bazı sorular var ki ilk duyduğunda “haha saçma” diyorsun ama 3 dakika sonra tavana bakıp hayatını sorguluyorsun. İşte Işık olmasa ne olurdu? tam olarak o sorulardan biri.
İzmir’de yaşıyorum. Zaten güneşle ilişkimiz biraz “fazla samimi.” Sabah perdeden içeri sızan ışıkla uyanıyorum, öğlen güneş bana kişisel olarak “nasılsın” diyor, akşam da “ben gitmiyorum” diye trip atıyor.
Ama bir anlığına düşün:
Işık hiç olmasaydı?
Kulağa felsefi geliyor ama ben bunu düşünürken genelde kahvemi deviriyorum, internet geçmişimden şüphe ediyorum ve “ben niye böyleyim?” evresine giriyorum.
Işık Yoksa Sabah Diye Bir Şey de Yok
Sabah uyanıyorsun ama… aslında uyanmıyorsun çünkü “sabah” yok.
Bir gün gözlerini açıyorsun:
— “Saat kaç?”
— “Bilmiyorum, çünkü ışık yok.”
Telefonu eline alıyorsun, ekran ışığı da yok. Yani telefon bile sana “kardeşim ben de karanlıktayım” diyor.
İç ses:
> “Tamam, panik yok. Belki sadece pazartesidir.”
Ama hayır. Pazartesi bile olsa fark etmez çünkü zaman kavramı bile biraz çökmüş durumda.
Çünkü ışık yoksa:
Gölge yok
Gün yok
Gece yok
Hatta “gece uyuyamadım” bahanesi bile yok
Işık Olmasa Ne Olurdu? İlk 5 Dakika: İnsanlığın Update Alamaması
Şimdi dürüst olalım. İnsanlık olarak biz ışığa baya bağımlıyız.
Mesela telefon ekranı:
“Parlaklığı %100 yapmazsan göremezsin” der.
Ama ışık yoksa:
— %100 diye bir şey yok
— Ekran yok
— Bildirim yok
— Instagram yok
Bir arkadaş grubunu düşün:
— “Kanka story attım görmedin mi?”
— “Göremedim çünkü evren çöktü.”
Bu noktada herkes biraz sessizleşir. Çünkü tartışacak bir şey bile kalmamıştır.
Işık Olmasa Ne Olurdu? Şehirler Sessiz Bir Labirente Dönüşür
İzmir’i düşün. Kordon, Alsancak, Karşıyaka…
Şimdi hepsini karanlık bir boşluk olarak hayal et.
Ama “karanlık” bile fazla kelime. Çünkü karanlık bile ışığın yokluğu üzerinden tanımlanır. Yani aslında tarif bile edemiyoruz.
Sokakta yürüyorsun:
— “Kaldırım burada mıydı?”
— “Bilmiyorum, ben de yeni geldim.”
Birden biri çarpar:
— “Pardon ya görmedim.”
— “Normal, kimse görmüyor zaten.”
Şehir bir anda navigasyon gerektiren ama GPS’in bile çalışmadığı bir oyuna dönüşür.
İç Sesim: “Ben Bu Hayatı Nasıl Yaşıyordum?”
Bazen kendimi fazla düşünüyorum. Işık olmasa ne olurdu diye düşündükçe beyin kendi kendine kısa devre yapıyor.
İç ses:
> “Tamam, yemek yeriz.”
> “Işık yok.”
> “E tamam… soğuk yeriz?”
> “O da yok.”
Beyin:
— “Ben çıkıyorum.”
Yemek Konusu: En Büyük Travma
Hiç ışık olmadan yemek yemeyi düşündün mü?
Ben düşündüm. Ve dürüst olayım, kötü fikir.
Çünkü:
Yediğin şeyin ne olduğunu bilmiyorsun
Acı mı tatlı mı belli değil
Çatal mı kaşık mı o bile muamma
Arkadaş ortamı:
— “Bu ne?”
— “Mantı.”
— “Emin misin?”
— “Ben de emin değilim ama umarım öyledir.”
Işık Yoksa Sosyal Hayat = Tam Bir Belirsizlik
Biz insanlar zaten sosyal olarak biraz dramatik varlıklarız. Ama ışık yoksa bu drama bambaşka bir seviyeye çıkar.
Mesela flört sahnesi:
— “Seni daha önce görmüştüm…”
— “Ben seni hiç görmedim.”
— “Normal, ışık yoktu.”
Bir anda romantizm değil, varoluşsal kriz konuşuluyor.
Kimse kimseyi görmediği için:
Beğenme yok
Yargılama yok
Ama yanlış anlaşılma %300 artmış durumda
Teknoloji: En Büyük Sessiz Çöküş
İnsanlık olarak ışığa en bağımlı olduğumuz alan teknoloji.
Telefonlar, bilgisayarlar, ekranlar…
Ama ışık yoksa:
— “Laptop açılıyor mu?”
— “Açılıyor ama siyah ekran da açılıyor.”
Bir arkadaşım kesin şöyle derdi:
— “Kanka enerji tasarrufu moduna almış evren.”
Ve kimse buna itiraz edemezdi çünkü ortada veri yok.
Işık Olmasa Ne Olurdu? Zaman Kavramı Çözülür
Zaman dediğimiz şey aslında çok güvenilmez bir şey. Ama ışık yoksa tamamen çöker.
Sabah mı akşam mı belli değil.
Bir noktada insanlar şunu derdi:
— “Bence artık uyuyalım.”
— “Daha yeni uyandık.”
— “Bilmiyorum, ışık yok.”
İzmir’de bile “gün batımı romantizmi” diye bir şey vardı ya…
O bile gider.
Artık sadece:
— “karanlık devam ediyor romantizmi”
Gülünç Ama Korkutucu Bir Gerçek: Görmek Yoksa Güven de Yok
İşin en garip tarafı şu:
Işık olmadan sadece görme yeteneğini değil, güven duygusunu da kaybediyorsun.
Bir ses geliyor:
— “Kim var orada?”
— “Benim.”
— “Kimsin sen?”
— “Bilmiyorum, ışık yok.”
Bunu yazarken bile biraz tedirgin oldum açıkçası.
Işık Olmasa Ne Olurdu? Doğanın Reset Atması
Şimdi biraz ciddi bir yerden bakalım ama çok değil.
Bitkiler ışık olmadan yaşayamaz. Fotosentez yoksa:
Oksijen yok
Gıda zinciri yok
“Ben veganım” diye tartışacak kimse yok
Doğa komple “çalışmıyor” ekranına düşer.
Ama en komiği şu: İnsanlar yine bir şekilde bunu açıklamaya çalışırdı:
— “Belki de evren detoks yapıyordur.”
İzmir’de Işık Olmaması: En Trajikomik Senaryo
İzmir’i düşün:
Kordon yok, deniz yok, güneş yok…
Bu şehir zaten ışıkla yaşayan bir şehir.
Işık yoksa:
— Martılar bile “biz burada ne yapıyoruz?” der
— Simitçiler sessizleşir
— Deniz bile görünmez olur
Bir arkadaşım kesin şunu derdi:
— “Kanka İzmir değil de alternatif bir boyut bu.”
En Komik Ama En Gerçek Kısım: Biz Ne Yapardık?
Dürüst olayım, insanlık olarak ışık olmadan da bir şeyler yapmaya çalışırdık.
Muhtemelen:
Sesle yön bulma
Dokunarak alışveriş
“Bu kimdi?” oyunu (sürekli oynanan versiyon)
Ama en çok yapılacak şey:
> Oturup düşünmek.
Ve biz zaten bunu fazla yapıyoruz.
İç Ses Final Versiyon:
> “Belki de ışık yoksa, biz daha çok konuşuruz.”
> “Ama kimle?”
> “Bilmiyorum… karanlıkla.”
Işık Olmasa Ne Olurdu? Asıl Cevap Belki de Fazla Basit
Tüm bu kaos, komedi ve hafif varoluş krizinin sonunda fark ediyorsun ki:
Işık sadece görmemizi sağlamıyor.
Hayatı “anlamlı” hale getiriyor.
Ama bunu genelde fark etmiyoruz çünkü ışık hep var.
Tıpkı bazı şeyler gibi:
Sağlık
Elektrik
Wi-Fi
Ve sabah kahvesi çalıştığında yaşadığımız o küçük mucize
“Işık olmasa ne olurdu” konusunda merak ettiklerinizi bu yazımızda ele almaya çalıştık. Kaskcenter okurları için daha fazlası yolda!
Son Düşünce: Belki de Işık Yoksa Biz de Yokuz Gibi Değil, Sadece Farklıyızdır
Şunu sormak istiyorum:
Eğer ışık olmasa ne olurdu?
Belki de cevap “hiçbir şey” değildir.
Belki de sadece dünyayı anlama şeklimiz tamamen değişirdi.
Ama yine de itiraf edeyim…
Ben karanlıkta çarpıp düşen biriyim. O yüzden ışık kalsın.